KIRE - Kwestionariusz Interpersonalnej Regulacji Emocji

Opis narzędzia KIRE

Autorzy oryginału: Stefan G. Hofmann, Joseph K. Carpenter, Jordyn Curtiss (2016)

Polska adaptacja: Natalia Grzywna, Kamil Filipiak, Karolina Emilia Nowak, Mikołaj Buczel, Malwina Szpitalak

Kwestionariusz Interpersonalnej Regulacji Emocji (KIRE) to polska adaptacja narzędzia Interpersonal Emotion Regulation Questionnaire (IERQ). Jest to kwestionariusz służący do pomiaru sposobu, w jaki ludzie wykorzystują relacje międzyludzkie do regulowania własnych emocji. Narzędzie to koncentruje się na interpersonalnym poziomie regulacji emocji, czyli takim, w którym jednostki regulują własne emocje za pośrednictwem innych osób oraz relacji z nimi.

KIRE składa się z 20 stwierdzeń, do których badany ustosunkowuje się na skali od 1 do 5 (1 – zdecydowanie nieprawdziwie, 5 – zdecydowanie prawdziwie mnie opisuje). Badanie można przeprowadzić indywidualnie lub grupowo, bez ograniczenia czasu. Przeciętny czas wypełnienia kwestionariusza to około 10 minut. Narzędzie przeznaczone jest dla osób od 16 roku życia.

Struktura kwestionariusza KIRE

Kwestionariusz zawiera cztery podskale odpowiadające różnym strategiom interpersonalnej regulacji emocji:

• Wzmacnianie pozytywnego afektu (WPA) – dotyczy wykorzystywania kontaktów z innymi do wzmacniania i podtrzymywania emocji pozytywnych. Osoby korzystające z tej strategii poszukują towarzystwa innych, gdy czują się dobrze, aby zwiększyć swoje pozytywne samopoczucie;
• Zmiana perspektywy (ZP) – odnosi się do wykorzystywania innych osób do uzyskania nowego spojrzenia na sytuację wywołującą emocje. Strategia ta polega na słuchaniu opinii innych o tym, jak radzić sobie z problemami i jak postrzegać trudne sytuacje;
• Ukojenie (UK) – obejmuje poszukiwanie u innych osób pocieszenia, współczucia i wsparcia emocjonalnego w sytuacjach trudnych. Osoby stosujące tę strategię zwracają się do innych, aby poczuć się kochanymi i zrozumianymi;
• Modelowanie społeczne (MS) – dotyczy obserwowania, jak inne osoby radzą sobie z podobnymi sytuacjami emocjonalnymi. Strategia ta polega na uczeniu się przez obserwację reakcji i zachowań innych w sytuacjach emocjogennych.

Właściwości psychometryczne

Analiza rzetelności wykazała dużą spójność wewnętrzną narzędzia. Współczynnik alfa Cronbacha wyniósł 0,86 dla całości narzędzia, a dla poszczególnych podskal mieścił się w przedziale od 0,73 do 0,90. Technika test-retest z dwutygodniową przerwą wykazała wysoką stabilność czasową (r = 0,84 dla całego kwestionariusza, 0,71-0,87 dla podskal).

Trafność narzędzia została potwierdzona poprzez związki z innymi konstruktami psychologicznymi, takimi jak inteligencja emocjonalna, style radzenia sobie ze stresem, defensywny pesymizm, style przywiązania oraz samoocena. Analiza czynnikowa potwierdziła czteroczynnikową strukturę kwestionariusza.

Zastosowanie

KIRE może być wykorzystywany w badaniach naukowych dotyczących regulacji emocji, inteligencji emocjonalnej oraz funkcjonowania społecznego. Narzędzie znajduje również zastosowanie w praktyce psychologicznej, zarówno w diagnozie, jak i w planowaniu interwencji terapeutycznych. Może być przydatne w pracy z osobami mającymi trudności w regulacji emocji, a także w kontekście psychologii zdrowia, gdzie wsparcie społeczne odgrywa kluczową rolę.

Zobacz inne testy

Tematy prac magisterskich z psychologii dotyczących regulacji emocji

• Interpersonalna regulacja emocji a jakość relacji partnerskich u młodych dorosłych.
• Związek między strategiami regulacji emocji a stylami przywiązania w bliskich relacjach.
• Rola interpersonalnej regulacji emocji w zapobieganiu wypaleniu zawodowemu.
• Regulacja emocji a wsparcie społeczne u osób z zaburzeniami lękowymi.
• Strategie interpersonalnej regulacji emocji u osób z depresją - analiza porównawcza.
• Wpływ inteligencji emocjonalnej na sposób wykorzystywania relacji do regulacji afektu.
• Różnice w interpersonalnej regulacji emocji między kobietami a mężczyznami.
• Modelowanie społeczne jako strategia regulacji emocji u młodzieży.
• Związek między samooceną a strategiami interpersonalnej regulacji emocji.
• Interpersonalna regulacja emocji w kontekście radzenia sobie ze stresem akademickim.

Przegląd badań

Regulacja emocji i relacje społeczne

Badania pokazują, że regulacja emocji jest ściśle związana z czynnikami interpersonalnymi już od wczesnych etapów rozwoju. Relacja dziecka z rodzicami wpływa na proces kształtowania się mechanizmu regulacji emocji przez jednostkę. Obecność ludzi, którzy są w stanie pomóc dziecku i dać oparcie, jest jednym z ważniejszych czynników wpływających na umiejętności dziecka w utrzymywaniu równowagi emocjonalnej (Kowalik-Olubińska, 2005). Wzorce zachowań prezentowanych przez dorosłych w sytuacjach wywołujących stres są przejmowane przez dzieci i adaptowane do własnych strategii regulacji emocji (Brenner & Salovey, 1999).

Interpersonalna regulacja emocji a funkcjonowanie społeczne

Umiejętność regulacji emocji jest związana z tworzeniem satysfakcjonujących związków oraz mniejszą ilością negatywnych relacji z innymi (Lopes et al., 2005). Nieprawidłowa regulacja emocji może prowadzić do zaburzeń na tle społecznym, takich jak depresja (Keltner & Kring, 1998). Emocje pełnią ważne funkcje społeczne, a interpersonalna regulacja emocji obecna jest w wielu aspektach życia człowieka (Keltner & Gross, 1999).

Regulacja emocji a inteligencja emocjonalna

Badania walidacyjne KIRE wykazały umiarkowany związek między interpersonalną regulacją emocji a inteligencją emocjonalną (r = 0,49). Osoby charakteryzujące się wyższym poziomem inteligencji emocjonalnej są w stanie dostrzegać zalety płynące z uczestnictwa w życiu społecznym i aktywnie korzystać z niego do regulowania własnych emocji. Najsilniejszą korelację inteligencji emocjonalnej z KIRE odnotowano dla skali Wzmacnianie pozytywnego afektu (r = 0,50), co świadczy o tym, że osoby o wyższej inteligencji emocjonalnej chętniej regulują swój pozytywny afekt poprzez kontakty z innymi ludźmi.

Interpersonalna regulacja emocji a radzenie sobie ze stresem

Wykazano średniej siły związek między KIRE a stylem zorientowanym na unikanie w radzeniu sobie ze stresem (r = 0,49). Relacje z innymi mogą osobom cechującym się wysokim stopniem interpersonalnej regulacji emocji pozwolić na wyeliminowanie nieprzyjemnego afektu i uniknięcie nieprzyjemnych konsekwencji nierozwiązania problemu. Poszukiwanie kontaktów towarzyskich może być formą interpersonalnej regulacji emocji, szczególnie w sytuacjach stresowych (Grzywna et al., 2016).

Wsparcie społeczne a symptomy depresyjne

Metaanalizy badań dotyczących zależności między obecnością satysfakcjonującego poziomu wsparcia a występowaniem symptomów depresyjnych pokazują, że wsparcie społeczne skutecznie chroni jednostki przed odczuwaniem przejawów depresji (Chu et al., 2010). Młodzież deklarująca duży poziom otrzymywanego wsparcia stosowała bardziej efektywne sposoby radzenia sobie ze stresem, jednocześnie odczuwając mniej symptomów depresyjnych w porównaniu do młodzieży z niewykształconą siecią wsparcia społecznego (Crean, 2004).

Bibliografia

• Hofmann, S. G., Carpenter, J. K., & Curtiss, J. (2016). Interpersonal Emotion Regulation Questionnaire (IERQ): Scale Development and Psychometric Characteristics. Cognitive Therapy and Research, 40(3), 341-356.
• Thompson, R. A. (1994). Emotion regulation: A theme in search of definition. Monographs of the Society for Research in Child Development, 59(2/3), 25-52.
• Eisenberg, N., Fabes, R. A., Guthrie, I. K., & Reiser, M. (2000). Dispositional emotionality and regulation: their role in predicting quality of social functioning. Journal of Personality and Social Psychology, 78(1), 36-157.
• Gross, J. J. (2002). Emotion regulation: Affective, cognitive, and social consequences. Psychophysiology, 39, 281-291.
• Hofer, M. A. (2006). Psychobiological roots of early attachment. Current Directions in Psychological Science, 15(2), 84-88.
• Lopes, P. N., Salovey, P., Côte, S., & Beers, M. (2005). Emotion regulation abilities and the quality of social interaction. Emotion, 5(1), 113-118.
• Keltner, D., & Kring, A. M. (1998). Emotion, social function, and psychopathology. Review of General Psychology, 2(3), 320-342.
• Keltner, D., & Gross, J. J. (1999). Functional accounts of emotion. Cognition and Emotion, 13(5), 467-480.
• Chu, P. S., Saucier, D. A., & Hafner, E. (2010). Meta-analysis of the relationships between social support and well-being in children and adolescents. Journal of Social and Clinical Psychology, 29(6), 624-645.
• Crean, H. F. (2004). Social support, conflict, major life stressors, and adaptive coping strategies in Latino middle school students: An integrative model. Journal of Adolescent Research, 19(6), 657-676.
• Kowalik-Olubińska, M. (2005). Społeczno-edukacyjne konteksty rozwoju inteligencji emocjonalnej dziecka. Psychologia Rozwojowa, 10(1), 19-28.
• Brenner, E. M., & Salovey, P. (1999). Regulacja emocjonalna w okresie dzieciństwa: aspekty rozwojowe, interpersonalne i indywidualne. W: P. Salovey & D. J. Salovey (red.), Rozwój emocjonalny a inteligencja emocjonalna (s. 288-327). Poznań: Rebis.