Narzędzie do pomiaru gniewu u dzieci i młodzieży.
Autorzy: Nina Ogińska-Bulik i Zygfryd Juczyński (2009)
Pomiar dotyczy nasilenia gniewu niezwiązanego ze specyficzną sytuacją, lecz odnosi się do sytuacji ogólnych i reakcji wówczas przejawianych. Składa się z 20 stwierdzeń wchodzących w skład dwóch podskal, z których jedna dotyczy gniewu kierowanego na zewnątrz , a druga – gniewu kierowanego do wewnątrz.
Każde stwierdzenie jest oceniane od 1 (nigdy) do 5 (zawsze). Im wyższy wynik, tym większe nasilenie gniewu (dla obu podskal).
Rzetelność Skali Ekspresji Gniewu (SEG) – 0,73 do 0,83 dla gniewu kierowanego na zewnątrz oraz od 0,67 do 0,84 dla gniewu kierowanego do wewnątrz.
Trafność: dodatnia korelacja między gniewem kierowanym na zewnątrz oraz ujemna między gniewem kierowanym do wewnątrz a wskaźnikami agresji oraz zachowaniami typu A/B; korelacja dodatnia gniewu mierzonego kwestionariuszem Spielberga z gniewem skierowanym na zewnątrz i ujemna z gniewem kierowanym do wewnątrz.
Badania: Badania pokazują, że nadmierne wyrażanie gniewu, często współwystępuje z agresją i wrogością. Z kolei niewyrażone emocje gniewu i złości (oraz innych silnie negatywnych emocji, szczególnie długotrwale przeżywanych) mogą być przyczyną wielu zaburzeń, takich jak choroby psychosomatyczne. Nie należy jedynie tłumić gniewu, ale również aktywnie go wyrażać lub rozładowywać w sposób społecznie akceptowalny.
Źródło: Ogińska-Bulik, N., Juczyński, Z. (2009). Skala Ekspresji Gniewu. W: Z. Juczyński,
Narzędzia pomiaru w promocji i psychologii zdrowia (s. 47–60). Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.
